$
€
Herkesin sıcacık yataklarında uykunun en derin yerinde olduğu bir saat…
Saat 02:40.
Gece sessiz, ayaz acımasız… -17 derece.
O sessizliğin içinde birileri vardı.
Eli buz kesmiş, nefesi duman duman…
Yol kenarında kara gömülmüş çöp konteynerlerini boşaltmaya çalışan emekçiler…
Üşümek kelimesi bu anı anlatmaya yetmez.
Parmaklar hissiz, yüzler ayazla kavga halinde…
Ama durmak yok.
Çünkü onların mesaisi, bizim sabahımıza yetişmek zorunda.
Biz sıcak yataklarımızda rahatça uyurken,
onlar ekmek davası için gecenin karanlığında mücadele ediyordu.
Kimse görmüyordu belki…
Ama bu şehir onların emeğiyle ayakta duruyordu.
O an anlıyorsunuz;
Temizlik sadece sokakları değil, vicdanları da ilgilendiriyor.
Ve bazı insanlar, sessizce en büyük fedakârlığı yapıyor.
-17 derecede belki üşüdünüz…
Ama bilin ki sizin hakkınız ödenmez.
Bu şehir size çok şey borçlu.
Emeğiniz için, sabrınız için, insanlığınız için…
İyi ki varsınız.
Sessiz kahramanlar…
